Kun je er op vertrouwen dat chemotherapie jouw kanker geneest?

Tony-Snow

Tony Snow

“Dit is een zeer goed behandelbare toestand,” zei Dr. Allyson Ocean, gastro-intestinaal oncoloog van het Weill Cornell Medical College. “Veel patiënten zijn, vanwege de therapieën die we hier hebben, in staat om te werken en een vol leven te leiden, met kwaliteit, terwijl zij worden behandeld. Iedereen die hier tegenaan kijkt als een doodvonnis heeft het bij het verkeerde eind.” Inmiddels weten we wel, dat Dr. Ocean het ‘dodelijk’ bij het verkeerde end had.

De koppen in de media verkondigden dat Snow overleden was aan kanker aan de dikke darm, ondanks dat zij wisten dat hij geen dikke darm meer had. Blijkbaar was de kwaadaardige kanker ‘teruggekeerd’ (waar vandaan?) en had zich verspreid naar de lever en andere plaatsen in zijn lichaam. In werkelijkheid had de dikke darmoperatie zijn normale uitscheidingsfuncties ernstig beperkt, daarbij de lever en de weefselvloeistoffen ernstig overbelastend met giftig afval.

De vorige serie chemo-behandelingen zorgde voor ontstekingen en onherstelbare schade aan een groot aantal cellen in zijn lichaam en zijn immuunsysteem werd aangetast – een perfect recept voor het kweken van nieuwe vormen van kanker. Nu het niet in staat was om de oorzaken van de originele kanker te genezen (naast de nieuw gecreëerde), ontwikkelde het lichaam van Snow nieuwe kankers in de lever en andere delen van het lichaam.

De mainstream media blijven uiteraard volhouden dat Snow overleed aan dikke darmkanker, en houden derhalve de mythe in stand dat het alleen de kanker is, die mensen doodt en niet de behandeling. Het lijkt alsof niemand het belangrijke punt aan de orde stelt dat het uitermate moeilijk is voor een kankerpatiënt om werkelijk van zijn ziekte te genezen terwijl hij onderworpen wordt aan de systemische vergiften als chemotherapie en dodelijke straling. Als je door een gifslang wordt gebeten en daar geen tegengif voor krijgt, is het dan niet aannemelijk dat je lichaam wordt overweldigd door het gif en dat het daardoor niet meer kan functioneren?

De auteur van dit artikel en van het boek dat je hieronder ziet.

andreas-moritzVoordat Tony Snow aan de chemotherapie behandeling voor zijn tweede dikke darm kanker begon, zag hij er nog steeds gezond en sterk uit. Maar na een paar weken behandeling begon hij een hese stem te krijgen, zag hij ziekelijk, grauw en verloor hij zijn haar. Deed de kanker hem dit allemaal aan? Beslist niet. Kanker doet dat soort dingen niet; chemische vergiftiging wel. Hij zag er eigenlijk zieker uit dan iemand die door een gifslang was gebeten.

Hebben de mainstream media ooit gerapporteerd over de overweldigende hoeveelheid wetenschappelijk bewijs dat aantoont dat chemotherapie nul voordelen heeft in de vijf-jaars overlevingskans van darmkanker patiënten? Of hoeveel oncologen opkomen voor hun patiënten met kanker en hen beschermen tegen chemotherapie, waarvan zij heel goed weten dat het ervoor kan zorgen dat zij daardoor veel sneller kunnen sterven dan wanneer zij geen enkele behandeling zouden krijgen?
Kun je vol vertrouwen je leven in hun handen leggen als je weet dat de meesten van hen geen chemotherapie zouden overwegen als ze zelf de diagnose ‘kanker’ zouden krijgen? Wat weten zij wel, wat jij niet weet? Het nieuws verspreidt zich snel dat in de Verenigde Staten nu ieder jaar het aantal door artsen veroorzaakte dodelijke slachtoffers nu boven de 750.000 uitstijgt. Misschien vertrouwen veel artsen, om goede redenen, niet meer in wat zij uitoefenen.

“De meeste patiënten in dit land sterven aan chemotherapie… Chemotherapie elimineert geen borst-, dikke darm- of longkanker. Dit feit is al meer dan een decennium lang vastgelegd. Toch gebruiken artsen nog steeds chemotherapie voor deze tumoren… Het is aannemelijk dat vrouwen met borstkanker met chemo sneller zullen overlijden dan zonder.” – Alan Levin, M.D. (Doctor of Medicine).

Een onderzoek door het Department of Radiation Oncology van het Northern Sydney Cancer Centre in Australië naar de bijdrage van chemotherapie aan de 5-jaars overleving van 22 volwassen kwaadaardige tumoren, toonde verbijsterende resultaten: “De totale bijdrage van de curatieve en adjuvante cytotoxische chemotherapie tot 5-jaars overleving bij volwassenen werd geschat op 2,3% in Australië en 2,1% in de Verenigde Staten.” [Royal North Shore Hospital Clin Oncol (R Coll Radiol) 2005 Jun;17(4):294.]

Het onderzoek omvatte gegevens van de Cancer Registry in Australië en de Surveillance Epidemiology and End Results in de Verenigde Staten over het jaar 1998. De huidige 5-jaars relatieve overleving van volwassenen is in Australië boven de 60% en dat is in de Verenigde Staten niet minder. Ter vergelijking is slechts een bijdrage van 2,3% van chemotherapie om kanker te overleven geen rechtvaardiging van de enorme kosten en het verschrikkelijke lijden dat patiënten ervaren als gevolg van ernstige, toxische bijwerkingen van deze behandelingen. Met een mager succesje van 2,3% is de verkoop van chemotherapie als medische behandeling (in plaats van oplichterij), een van de meest frauduleuze zaken ooit begaan.

De gemiddelde chemotherapie levert de medische wereld maar liefst tussen de 300.000 en 1.000.000 dollar op en heeft degenen die deze pseudo-medicatie (vergif) bevorderen meer dan 1 biljoen dollar (1000 miljard) opgeleverd. Geen wonder dat het medisch establishment deze oplichterij zo lang mogelijk in leven probeert te houden!

Cover van het boek van Andreas Moritz (klik voor link)

boek-Kanker-is-geen-ziekte-VoorkantIn 1990 voerde de zeer gerespecteerde Duitse epidemioloog Dr. Ulrich Abel van de Tumor Kliniek (Nationalen Centrum für Tumorerkrankungen (NCT)) van de Universiteit in Heidelberg het meest uitgebreide onderzoek uit dat ooit gedaan is naar alle grote klinische studies met betrekking tot chemotherapeutische geneesmiddelen. Abel nam contact op met 350 medische centra en vroeg hen om alles wat zij ooit gepubliceerd hadden over chemotherapie. Hij heeft ook duizenden wetenschappelijke artikelen geanalyseerd die waren gepubliceerd in de meest prestigieuze medische tijdschriften.

Het kostte Abel vele jaren om al deze gegevens te verzamelen en te evalueren. Abels epidemiologische studie, die op 10 augustus 1991 werd gepubliceerd in The Lancet, zou iedere arts en kankerpatiënt moeten hebben gewaarschuwd over de risico’s van een van de meest toegepaste behandelingen van kanker en andere ziekten. In zijn artikel kwam Abel tot de conclusie dat totale mate van succes van chemotherapie ‘schrikbarend’ was. Volgens het rapport was er geen wetenschappelijk bewijs voorhanden, in welke bestaande studie ook, dat aantoonde dat chemotherapie “op enige noemenswaardige wijze het leven van patiënten, die lijden aan de meest voorkomende vormen van organische kanker, kan verlengen.”

Abel wijst erop dat chemotherapie slechts zelden de kwaliteit van leven verbetert. Hij omschrijft chemotherapie als een ‘wetenschappelijke woestenij’ en stelt dat ondanks dat er geen wetenschappelijk bewijs is dat chemotherapie werkt, noch arts, noch patiënt bereid is het op te geven. De mainstream media hebben nooit verslag gedaan van deze uitermate belangrijke studie. Dit is op zich niet verwonderlijk gezien de enorme belangen van de groepen die de media sponsoren, dat wil zeggen: de farmaceutische bedrijven.
Een recent onderzoekje leverde precies NUL recensies van Abels werk op in Amerikaanse tijdschriften, ondanks dat het al in 1990 werd gepubliceerd. Ik geloof dat dit niet komt omdat zijn werk onbelangrijk is – maar omdat het onweerlegbaar is.

De waarheid in deze zaak zou voor de farmaceutische industrie veel te kostbaar zijn om te dragen, waardoor het onaanvaardbaar is. Als de massamedia de waarheid zouden melden, dat ‘geneesmiddelen’, inclusief chemotherapie worden gebruikt om zo ongeveer genocide te plegen in de Verenigde Staten en de wereld, zouden hun grootste sponsoren (adverteerders) hun misleidende reclames terugtrekken van de televisie- en radiostations, tijdschriften en kranten. Maar geen van deze groepen wil failliet gaan.

Veel artsen gaan zelfs zo ver dat zij chemotherapie voorschrijven aan patiënten voor kwaadaardige gezwellen die al veel te ver gevorderd zijn voor chirurgie, met daarbij de volle kennis dat het geen enkel voordeel oplevert. En toch claimen zij dat chemotherapie een effectieve kankerbehandeling is en dat hun nietsvermoedende patiënten geloven dat ‘effectief’ gelijk staan aan ‘genezing’.
Artsen refereren uiteraard aan de definitie van de FDA voor een ‘effectief medicijn’, een die in staat is om gedurende 28 dagen een reductie van 50% of meer van de tumorgrootte bereikt. Ze verzuimen echter hun patiënten te zeggen dat er geen enkele correlatie bestaat tussen het krimpen van de tumor in 28 dagen en het genezen van de kanker en het verlengen va hun levensduur.

Met andere woorden: je kunt net zo lang leven met een onbehandelde tumor als met een die is gekrompen of geëlimineerd door chemotherapie (of bestraling).

De bijwerkingen van de behandeling kunnen afschuwelijk en hartverscheurend zijn voor zowel patiënten als hun geliefden, en dat alles in de naam van een betrouwbare medische behandeling. Alhoewel de medische behandeling belooft dat het de kwaliteit van leven van de patiënten verbeteren zal, kun je op je klompen aanvoelen dat een medicijn dat ervoor zorgt dat ze gaan overgeven en hun haar verliezen, terwijl ook hun immuunsysteem wordt vernield, precies het tegenovergestelde doet. Chemotherapie kan levensbedreigende zweertjes veroorzaken in de mond van de patiënt. Het tast het immuunsysteem aan door het vernietigen van miljarden immuuncellen (witte bloedlichaampjes).

chemoHet dodelijke gif zorgt in het gehele lichaam voor ontstekingen. De medicijnen kunnen de ‘bekleding’ van hun darmwand vernietigen. De meest voorkomende bijwerking die chemo-patiënten ervaren is het totale gebrek aan energie. De nieuwe, aanvullende medicijnen die aan de vele chemo-patiënten worden gegeven kunnen voorkomen dat de patiënt een aantal van deze bijwerkingen opvalt, maar ze verminderen nauwelijks het enorme destructieve en onderdrukkende effect van de chemotherapie zelf. Vergeet niet dat de reden waarom chemotherapie sommige tumoren kan laten krimpen is, omdat het een massale vernietiging in het lichaam aanricht.

Als je kanker hebt, zou je kunnen denken dat ‘je moe voelen’ een onderdeel van het ziekteproces is. Dit is vrijwel nooit het geval. Je ‘moe voelen’ is eerder te wijten aan bloedarmoede, een vaak voorkomende bijwerking van chemotherapie. Chemotherapie kan het aantal rode bloedlichaampjes dramatisch doen afnemen, waardoor de beschikbaarheid van zuurstof voor de naar schatting 60 tot 100 biljoen (1000 miljard) cellen in je lichaam aanzienlijk vermindert. Je kunt letterlijk voelen hoe de energie uit alle cellen in je lichaam weggezogen wordt – een fysieke dood zonder dood te gaan. Vermoeidheid als gevolg van chemotherapie heeft bij 89% van alle patiënten een negatieve invloed op de alledaagse activiteiten. Zonder energie kan er geen vreugde of hoop zijn en alle lichaamsfuncties zullen gematigd worden.

Een neveneffect voor de lange termijn is, dat het lichaam van deze patiënten niet meer kan reageren op een nutritionele of immuunversterkende aanpak van kankergezwellen. Dit alles kan verklaren waarom patiënten waarom patiënten met kanker die geen enkele behandeling krijgen een tot vier keer hogere kans hebben om in remissie te gaan dan mensen die wel worden behandeld. Het trieste is, dat chemotherapie 96 tot 98% van alle vormen van kanker toch al niet geneest. Overtuigend bewijs (voor de meerderheid van de kankers) dat chemotherapie een positieve invloed heeft op de kwaliteit van leven bestaat niet.

Om chemotherapie aan te prijzen als een behandelwijze voor kanker is, op zijn zachtst gezegd, misleidend. Door de permanente beschadiging van het immuunsysteem van het lichaam en andere vitale delen, is chemotherapie uitgegroeid tot de voornaamste oorzaak van door de behandeling veroorzaakte ziekten, zoals hart- en vaatziekten, leveraandoeningen, intestinale aandoeningen, ziekten van het immuunsysteem, infecties, hersenziekten, pijn klachten en snelle veroudering.

Voordat zij zich vastleggen om te worden vergiftigd, moeten kankerpatiënten hun artsen bevragen en hen vragen om het onderzoek of de harde bewijzen te produceren dat het krimpen van een tumor daadwerkelijk neerkomt op een toename van de overlevingskans. Als ze je vertellen dat chemotherapie de beste kans is om te overleven, zul je weten dat ze liegen, of gewoon verkeerd geïnformeerd zijn. Zoals Dr. Abels onderzoek duidelijk aantoonde is dergelijk bewijs nergens in de medische literatuur te vinden. Het onderwerpen van patiënten aan chemotherapie berooft hen van een eerlijke kans op het vinden van of het reageren op een echte genezing en verdient een strafrechtelijke vervolging.

Bron: 2012 © Andreas Moritz

You may also like...

1 reactie

  1. Regina forea schreef:

    Mijn man die zeer werd besmet met darmkanker met meta’s naar andere delen van het lichaam, werd hij zelfs gezien 6 maanden te leven. Leven voor de familie was een levende hel met verdriet in het hart, maar vandaag ben ik de wereld te vertellen dat de olie cannabis hebben mijn man gered uit te sterven. Hij is nog in leven en we zijn in de 10e maand. God is zo groot. Dankzij Dr. Morris Ray dat de Hennep olie verkocht voor ons dat we hebben gebruikt in het genezen ziekte van mijn man. Nogmaals wil ik Dr. Morris Ray bedanken voor zijn prachtige Hemp Oil zijn we nu blij met mijn man levend terug, sterk en gezond. U kunt contact opnemen met Dr. Morris Ray op elke medische kwestie op zijn E-mail: (havenmedicalcure@gmail.com) voor meer hulp.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.